Home » Berichten » Gastbloggers » Nicole » Wat mogen we eigenlijk nog eten?

Gastblogger Nicole

Nicole schrijft om de week wat haar bezighoudt rond detoxen, gezondheid en voeding. Meer weten over haar? Bekijk haar Facebookpagina Appels met peren!

De persoonlijke reis van Nicole, een 38 jarige moeder uit Hoorn, begon vorig jaar. Haar relatie en leven beu, vertrok ze met haar 5 jarige diva en bijna 8 jarige autirebel, naar een leuk huisje nabij de binnenstad van Hoorn. Ze kreeg de kans zich om te scholen, ging van typegeit naar chiatrut en houdt zich momenteel bezig met het opzetten van een eigen detoxpraktijk.

Ondanks sapkuren en chlorellapoeder, gaat er op een off-day nog wel eens een pak koek doorheen of zo’n hele foute pizza in het weekend. Wel weet ze de laatste tijd meer en meer de balans te bewaren.

Wat mogen we eigenlijk nog eten?

Dat melk en bepaalde E-nummers niet goed zijn dat weten we. Ook dat halvarine mijlenver verwijderd is van de natuur en slechts één molecuul van verf. En willen we niet resistent raken voor antibiotica, dat we dan liever biologisch vlees kiezen. Er is een scala aan gezonde richtlijnen op voedingsgebied en de meesten zijn vrij logisch.

Steeds meer mensen zijn zich bewust van het effect van voeding op ons lichaam. Pakjes en zakjes laten we terecht links liggen. Glutenvrij brood en ei-vrije mayonaise raken behoorlijk ingeburgerd en zijn allang niet gek meer. Daar had je twintig jaar geleden echt niet naar moeten vragen in de supermarkt.

Maar deze tendens brengt tevens verwarring met zich mee. Veel theorieën worden steeds duidelijker en zijn wetenschappelijk onderbouwd. Maar andere gebieden zijn nog relatief onbekend of op zijn minst discutabel. En steeds als je denkt dat je het snapt, staat er een professor op die het tegenovergestelde beweert en kun je je ideeën weer bijstellen en opnieuw je levenswijze onder de loep nemen.

Om het nog makkelijker te maken zijn er buiten de feiten en vraagtekens ook nog ethische overwegingen en gevoelskwesties. Zo staan veganisme en paleo lijnrecht tegenover elkaar, terwijl ze beiden in volle overtuiging een pure leefstijl aanhangen. Ik heb tijdens een korte periode van een plantaardig dieet wel eens hard geroepen dat een mens geen vlees nodig heeft. En drie weken later stond ik de gehaktballen uit de pan te vissen nog voordat deze op tafel stond. Ook nu had ik mijn argumenten klaar en wilde ik de discussie graag aangaan.

Wat erop volgde was een onzekere tijd. Want wat kon ik eigenlijk nog eten. Vlees? Granen? Melkproducten? Mijn dag begon dan vol goede moed met een redelijk veilig ontbijt van havermoutpap op amandelmelkbasis met fruit. Geen gluten, geen dierlijke producten.. Maar dan begon de ellende en was ik de hele verdere ochtend obsessief bezig met het bedenken van mijn snackmoment en lunch.

Het liefst geen gewoon brood meer, maar zuurdesem spelt. Niet in combinatie met eiwitten, want dat verstoort de spijsvertering. Oké, dus geen kaas. Máár.. ook geen vleeswaren. Dus dan maar een humus of andere peulvruchtenspread. Maar ook weer niet te vaak, want dat veroorzaakt winderigheid en onrustige darmen.
Vaak werd het een sneetje geprakte avocado met plakjes tomaat en ui. Of een salade.

Maar nog vaker ontbrak het me gewoon aan inspiratie en variatie en gooide ik ver na het middaguur uiteindelijk toch maar een lading patat in de frituur om mijn honger te stillen.

Het wordt ondertussen bijna een dagtaak op de hoogte te blijven van alle ins en outs en om alle veranderingen bij te benen. Internet en tijdschriften komen bijna wekelijks met nieuwe informatie en geven tegenstrijdige signalen af. Zo gingen we van twee eieren per week naar drie per dag, van olijfolie naar kokosolie en is rode wijn dan wel en dan weer niet oké. Ook sojamelk is omstreden en koolsoorten kun je beter niet rauw verwerken bij schildklierproblemen.

En was voorheen een enkel blokje pure chocola goed voor je, nu is er het wetenschappelijk bewijs dat een reep (je leest het goed, een réép) chocola per dag het risico op een hartaanval of beroerte met 11 % verlaagt. Puur of melk maakt niet uit. Het duurt vast niet lang of ook dit wordt van tafel geveegd. Maar zolang het duurt, doe ik gewoon even net alsof dit heel logisch is en probeer ik niet al te sceptisch te wezen. Eet smakelijk.

By | 2018-09-23T08:37:44+00:00 januari 20th, 2016|Gastbloggers, Nicole|0 Comments

About the Author:

Leave A Comment